LIESHOUT – Een middag in de huid kruipen van een blinde of iemand in een rolstoel. Welke problemen komen zij tegen als ze op pad gaan? Vier leden van de Jeugdgemeenteraad Laarbeek namen woensdag de proef op de som en onderwierpen het Lieshoutse centrum aan een toegankelijkheidstest. En wat blijkt? Volgens de kinderen is het lang niet zo slecht gesteld met de toegankelijkheid van het Laarbeekse dorp. Lees meer
Door Pieter Beekmans
Het zonnetje schijnt en er staat bijna geen wind. Sander van Schijndel (11) uit Aarle-Rixtel, Robin van Stiphout (11) uit Lieshout, Bart van Duijnhoven (12) uit Mariahout en Robert Neilen (12) uit Lieshout hadden het slechter kunnen treffen op deze woensdagmiddag in maart. Samen met Suzan de Koning, stagiaire bij Stichting Welzijn Laarbeek en drie vrijwilligers van het Platform Gehandicaptenbeleid Laarbeek gaan ze, zichtbaar goedgemutst, op pad om te bekijken hoe toegankelijk Lieshout is voor mensen met een beperking.
Verplaatsen
De toegankelijkheid van de gemeente is een van de thema’s waar de Laarbeekse Jeugdgemeenteraad zich dit jaar mee bezighoudt. In het kader van hiervan kruipen de jeugdraadsleden vandaag in de huid van iemand met een beperking. Om de beurt nemen de kinderen plaats in een rolstoel of zetten ze een verduisterende bril op. Dit om zich echt te kunnen verplaatsen in een rolstoeler of een blinde. Ze delen gele kaarten uit aan personen of situaties die de toegankelijkheid niet bevorderen. Ook maken ze foto’s van plekken op straat die verbeterd kunnen worden, of juist al goed zijn. Winkels die goed toegankelijk zijn krijgen een groene sticker.
Problemen
Startpunt is het Dorpshuis. Robin en Bart nemen plaats in een rolstoel. Sander en Robert spelen voor blinde, zetten een verduisterende bril op en pakken een blindenstok in de hand. Het poortje van het hek dat toegang geeft tot het terrein van het Dorpshuis levert meteen al de eerste problemen op voor de rolstoelers. “Je kunt het bijna niet open krijgen zonder hulp”, roept Robin. En dan zijn de ‘blinden’ nog niet eens gearriveerd. Rustig komen ze aangewaggeld terwijl ze met de blindenstok voor zich uit zwaaien. Het poortje staat inmiddels open, dus ze kunnen vrij doorlopen. Een van hen loopt echter een stukje te ver door en kan nog net voorkomen dat hij van de stoeprand valt. Dat scheelde weinig.
‘Lastig lopen’
Mari van Vlerken is een van de vrijwilligers van Platform Gehandicaptenbeleid Laarbeek, die vandaag mee op pad is met de jeugdraadsleden. Hij is zelf slechtziend en loopt met een blindenstok. Erg enthousiast over de toegankelijkheid van Lieshout is hij niet: “Het is lastig lopen op sommige plekken hier. Vooral de oversteek van het oude gemeentehuis naar de kerk is een crime. Je kunt er zo de gracht in donderen.” Dat merken ook de kinderen als ze op die plek aankomen. Het voetpad dat naast de gracht loopt is smal en ga je van het pad af, dan begint vrijwel meteen de afdaling naar de gracht. Een misstap kan dus al een nat pak betekenen. Gelukkig houden de jeugdige raadsleden het droog, maar of dat zonder begeleiding ook gelukt was valt nog te betwisten. Een gele kaart is hier wel op zijn plek.
Moeilijkst
Na het rondje Lieshout zijn de kinderen enthousiast. Ze geven aan het leuk gevonden te hebben eens te ervaren hoe het is om in een rolstoel te zitten of blind te zijn. “Het was grappig om een keer te doen, maar het viel af en toe ook wel tegen. Als het heel mijn leven zo zou moeten, lijkt het me toch niet zo prettig”, zegt Sander. De jeugdraadsleden zijn het erover eens dat blind zijn het moeilijkst is. “Iemand die kan zien, kan gewoon kijken waar hij heen moet. Toen ik die bril op had vroeg ik me steeds af waar ik was en welke kant ik op moest. Dat was erg lastig”, vertelt Robin.
Tevreden
Over het algemeen zijn de kinderen tevreden over de toegankelijkheid van Lieshout. “Op zich zit het hier wel goed. Maar sommige winkels zouden nog wel wat aan kunnen passen bij hun ingang. De drempels zouden daar weg moeten”, aldus Sander. Volgens Bart zijn ook deuren lastig: “Die zijn vaak zo zwaar dat je ze echt niet alleen open krijgt als je in een rolstoel zit.” Als blinde ervaarden de kinderen vooral obstakels als paaltjes, drempels en reclameborden op de stoep, als vervelend. Robin is blij dat ze niet iedere dag zo door het dorp hoeft: “Ik heb nu al blaren op mijn handen van die rolstoel!”
De jeugdgemeenteraad gaat ook in de andere Laarbeekse kernen op pad om de toegankelijkheid te testen: 30 maart in Beek en Donk, 6 april in Aarle-Rixtel en 27 april in Mariahout. De resultaten van de onderzoekjes worden hierna gebundeld en aangeboden aan de gemeenteraad van Laarbeek.
