AARLE-RIXTEL – Niet dat ze zelf een enorme carnavalsvierder is. Toch heeft de Aarle-Rixtelse Ton van de Kam-Bressers op een of andere manier een bijzondere band met Ganzegat. Ze verzamelt immers ganzen, het symbool van haar woonplaats in carnavalstijd en heeft er inmiddels al zo’n zeshonderd. Een deel daarvan staat nog tot carnaval tentoongesteld in twee vitrines op de bieb aan de Bosscheweg in Aarle-Rixtel. Dat alles in het kader van het 55-jarige Ganzegatse jubileum. Lees meer
Foto: Ton van de Kam bij een deel van haar in de bibliotheek tentoongestelde ganzen.
Door Wim Poels
Met haar verzameling sluit Van de Kam aan bij een familietraditie. Twee schoonzussen verzamelden beeldjes van aan carnaval verwante dieren in hun woonplaats. De een woonde in Oeteldonk en verzamelde kikkers, een ander verzamelde de aan de omgeving Venray gerelateerde uilen. Dan was er nog een schoonzus die olifanten verzamelde, zonder dat het iets met carnaval van doen had. Ton vond het allemaal wel aardig en het leek haar leuk om iets vergelijkbaars te gaan doen. Als verse Aarle-Rixtelse, ze komt van oorsprong uit Gemert, begon ze aan een verzameling ganzen. “De gans is statig, zonder elegant te zijn”, omschrijft Ton de vogel. “Natuurlijk vind ik het mooie dieren. Maar heette het hier Krokodillengat, dan was ik vast iets anders gaan verzamelen.”
Materialen
Het begin viel nog niet mee. “Natuurlijk zag ik overal kikkers en olifanten, maar geen ganzen. Het begon daarom met een hangertje van Ganzegat. Maar later zag ik steeds vaker ganzen.” Inmiddels is de verzameling uitgegroeid tot zo’n 550 beeldjes, gemaakt van hout, steen, glas, koper, zilver, stof en andere materialen. Daarnaast heeft ze ongeveer vijftig bekers, blikjes, boekenleggers en andere attributen. Echt dure objecten zitten er niet bij, het moet een hobby blijven. ”Voor mij gaat het vooral om de gevoelswaarde”, aldus Van de Kam.
Veel landen
Ze komen uit alle streken van de wereld, want zeker als ze op vakantie gaat is Ton gespitst op ganzen. De meeste Europese landen zijn in haar verzameling wel vertegenwoordigd, net als – om maar een greep te doen- Canada, de Verenigde Staten, Maleisië, en Brazilië.
Eend
Andere mensen kennen haar verzamelwoede en nemen soms wel iets mee. “Een schoonzus slaagt er elk jaar wel in om iets te vinden dat ik nog niet heb. Gewoon in winkeltjes in haar eigen omgeving. Zoiets vind ik erg knap.” Anderzijds gebeurt het ook wel eens dat mensen enthousiast aan komen zetten met een geschenk. “Soms vind ik het lastig om te reageren, want het is hartstikke lief bedoeld en dan blijkt het om een eend te gaan. Dan zet ik ‘m toch maar bij de verzameling, maar eigenlijk hoort dat niet.”
Mooiste stuk
Precies die angst had ze in Vietnam, waar ze misschien wel haar mooiste beeld scoorde. “Bij de ingang van een winkeltje stond een man heftig te gebaren. Mijn Vietnamees is niet geweldig, maar ik begreep dat hij ons binnen wilde hebben. Ik vertelde hem dat ik op zoek was naar een ‘goose’. Nou, die had hij wel. Dat moest ik dus nog zien. Hij had een prachtig exemplaar van een vliegende, zilverkleurige gans.” Ook houdt ze van series van bij elkaar behorende beelden. Zo is er veel te krijgen rond het figuurtje Jemina Puddle Duck, een wel heel bijzondere naam voor een gans. Niet alles in Tons verzameling is even mooi. “Er zijn beelden bij die zijn zo kitscherig, dat ze weer aardig zijn van lelijkheid.”
Nieuwe dingen
Je zou denken dat iemand na 35 jaar verzamelen wel zo’n beetje alles heeft. Toch is dat niet het geval. “Er komen steeds nieuwe dingen en soms zijn oude moeilijk te krijgen. Zo is er een serie van het merk Swarovsky, een moeder en drie kinderen. Ik heb de moeder en één kind en ben al tien jaar op zoek naar de andere twee. Zelfs in de omgeving van de Tsjechische fabriek waren ze niet te krijgen Als iemand me daaraan kan helpen, zou ik dat heel fijn vinden.”
Uniek
En dan zijn er nog de volstrekt unieke exemplaren, die door mensen zelf gemaakt zijn. Zo heeft ze een Afrikaans beeldje, opnieuw via de familie. “Die schoonzus kwam wel telkens met een olifant uit Afrika terug, maar zag nergens een gans. Kennelijk komen die vogels in die streek niet voor. Speciaal voor mij heeft ze de kunstenaar er een laten maken.”
