DE MORTEL – Het past eigenlijk helemaal niet bij hem, die positie op de voorgrond. “Mensen feliciteren me overal, ik voel me net een VIP.” Liever staat de 68-jarige Mortelnaar Frans van Bommel wat meer op de achtergrond. Dat neemt niet weg dat hij het leuk vindt dat hij tijdens het sportgala van afgelopen maandag is uitgeroepen tot de verdienstelijke vrijwilliger van 2011. Na ruim 32,5 jaar nam hij in dat jaar afscheid als secretaris van de Mortelse voetbalvereniging MVC. Daarnaast vervulde hij allerlei andere functies binnen de club. Lees meer
Foto: De maandag gehuldigde sportvrijwilliger Frans van Bommel staat liever op de achtergrond.
Door Wim Poels
Dat hij wel eens de sportvrijwilliger van 2011 zou kunnen worden, was nog geen moment bij Van Bommel opgekomen. “Het is nog niet zo lang geleden dat er iemand anders van onze club is gehuldigd, dus ik hoefde er echt niet aan te denken.” Dat allerlei bestuursleden geen tijd hadden om naar de huldiging van de sportkampioenen afgelopen maandag te gaan en de voorzitter daarom aan Frans vroeg hem te vergezellen, schepte ook geen argwaan. “Dat gebeurt wel vaker”, weet Van Bommel. Pas toen burgemeester Van Zomeren de verdiensten van de vrijwilliger van het jaar opsomde, begon er geleidelijk iets te dagen. “Het voordeel van zo’n verrassing is dat je geen tijd hebt om je zenuwachtig te maken. Het nadeel was dat ik werkelijk met mijn mond vol tanden stond. Ik had niets te zeggen.”
Voetbalhart
Eigenlijk is het opvallend dat Van Bommel zoveel heeft gedaan voor MVC, want hij kent geen jong gekweekt voetbalhart. We schrijven 1974, Frans was al dertig, zo’n beetje klaar met zijn opleidingen en ging op zoek naar een recreatieve sport. MVC kende een veteranenclubje, dat vooral functioneerde als een groepje trimmers. Zo kwam Van Bommel in een werkgroep voor de veteranen terecht. De heren deden ook aan voetbal, al stelde het weinig voor. Zelfs Van Bommel, zonder voetbalverleden, kon goed meekomen. Hij zou tot zijn 62e blijven spelen.
Fricties
In ’78, de club bestond vijf jaar, kwam het verzoek aan de veteranen om een bestuurslid te leveren. Van Bommel zag ervan af, maar bedacht zich later. “We hadden af en toe fricties met de clubleiding. Misschien was het toch goed als er iemand van ons toe zou treden”, dacht hij. Zo kwam hij in juni 1979 in het bestuur en werd meteen secretaris.
Geen typediploma
Dat bleek nog niet gemakkelijk. “Er waren nog geen computers of kopieerapparaten. Ik moest alles typen en met carbonpapier een doorslag maken. Een typediploma had ik niet, dus het ging erg langzaam en er was nog wel eens Tipp-Ex nodig. Grotere stukken tikte mijn vrouw Toos uit.” De hoeveelheid in- en uitgaande post groeide gestaag. Er moest gecorrespondeerd worden met de leden, de bond, de gemeente, sponsors en zo meer. Daarnaast verzorgde hij een tijd lang de wedstrijdverslagen voor deze krant en leverde hij nog langer het programma en de uitslagen aan.
Vlaggen
De penningmeester, die geen ervaring met computers had, kon lang op zijn steun rekenen. Van Bommel was eens toeschouwer bij een wedstrijd van het eerste elftal, toen een vlaggenist door een hernia was uitgeschakeld. “Jij moet maar vlaggen”, klonk het. Zo werd hij ook nog eens grensrechter. Daarnaast is Van Bommel een paar jaar verzorger geweest.
Verlichting
Het digitale tijdperk bracht verlichting in het secretarieel werk. Toch zijn er best momenten geweest, met name in de periode voor hij met de VUT ging, dat Van Bommel zijn inzet voor de club lastig kon combineren met het werk. “Het secretarieel werk is leuk, je zit er nu eenmaal in en dus blijf je het doen. Ik wilde weten wat er gedaan werd en er zeker van zijn dat het goed gebeurde. De beste manier daarvoor is het zelf te doen. Bovendien was er lang geen vervanging.” De kans om te stoppen kwam pas vorig jaar, toen er wel een goede opvolger was in de vorm van Jeroen van Oosterwijk.
Donkere wolken
In al die jaren ging het de club financieel goed. Echte zorgen waren er nooit. Het heeft niets met zijn vertrek als dagelijks bestuurslid te maken, maar Van Bommel ziet een donkere schaduw over de toekomst. “Het veertig jaar oude deel van onze accommodatie is op. Dat geldt ook voor de velden. Er groeit veel gras dat niet geschikt voor voetbal is, bovendien is de grasmat niet meer egaal. En dat komt allemaal in een periode dat de gemeente geen geld meer heeft.” De voorzitter zou overigens wel een oplossing voor een aantal problemen in petto hebben, maar daar wil Van Bommel niets over zeggen.
Geen afscheid
De bekroonde vrijwilliger heeft overigens geen afscheid van de club genomen. Hij is nog altijd bestuurslid. Ook verder hoeft hij zich niet te vervelen. De Mortelnaar doet onder meer aan biljart en jeu de boules, heeft een volkstuintje en zet zich in voor de Zonnebloem en de avondwakegroep.
Erkenning
Op dit moment staat de oorkonde voor zijn verdiensten als vrijwilliger nog op de schouw. Waar hij uiteindelijk een plekje krijgt, weet Van Bommel nog niet. De muren hangen al vol, er zou iets voor moeten wijken. “Natuurlijk is het mooi zo’n prijs te krijgen. Of ik hem verdiend heb, het zal best. Maar ik realiseer me dat er heel veel vrijwilligers in Gemert-Bakel actief zijn. Ooit heb ik uitgeteld dat we bij MVC alleen al 104 vrijwilligersbaantjes hebben, die door zestig tot zeventig mensen worden ingevuld. Dat betekent dat het er in de hele gemeenten duizenden zijn. Heel terecht merkte burgemeester Van Zomeren op dat de prijs weliswaar mij toevalt, maar in feite een erkenning is voor al die sportvrijwilligers in Gemert-Bakel.”
