GEMERT – Theo van den Elsen (63) heeft afgelopen zaterdag uit handen van burgermeester Jan van Zomeren een lintje ontvangen. Vijftig jaar inzet voor kerk, gemeente en cultuur hebben gezorgd voor de benoeming tot lid in de orde van Oranje Nassau. Lees meer
Door Kristie Raaijmakers
Een voordracht voor een Koninklijke onderscheiding moet altijd door meerdere partijen ondersteund worden. Het initiatief kwam van het gilde St. Antonius en St. Sebastianus, beter bekend als de Gruun Schut. De Dorpspartij heeft het voorstel ondersteund, omdat Van den Elsen daar medeoprichter van is en er jaren in de bestuurscommissie heeft gezeten, evenals Stichting landschap Bakel-Gemert, waar Van den Elsen beheerder is van Stichting Kinderbos.
Cornet
In 1962 kwam Van den Elsen bij het gilde. “Mijn vader zat in het bestuur van het gilde toen de cornet (de standaardruiter) twee weken voor een feestdag stopte. Hij vroeg mij die taak over te nemen”, vertelt Van den Elsen. De toen dertienjarige jongen was groot van stuk en kon dus wat dat betreft goed met het gilde mee, maar in de kroeg hoorde hij toch nog niet thuis. Wanneer de rest van het gilde naar het gildehuis (Hotel De Keizer) ging, moest Van den Elsen naar huis.
Vendelgroep
In 1963 heeft Van den Elsen de vendelgroep mee opgericht. Dat was één van de eerste vendelgroepen in Kring Peelland. Van 1967 tot 2010 was Van den Elsen hoofdvendelier van het gilde. Toen in 1982 zijn vader plotseling overleed, heeft Van den Elsen zijn bestuursfunctie overgenomen tot 2011. In dat jaar werd hij ook tot eredeken benoemd, iets wat uniek is binnen het gilde.
Jubilarissen
Afgelopen zaterdag werden vier jubilarissen van de Gruun Schut gehuldigd en Van den Elsen was er daar één van. Vijftig jaar lidmaatschap heeft hij er inmiddels op zitten. “Ik kreeg daarvoor een onderscheiding van het gilde en een onderscheiding van Kring Peelland. Toen tijdens de huldiging plots burgemeester Jan van Zomeren binnenkwam dacht ik: hier is toch iets meer aan de hand.” Het lintje dat hij vervolgens ontving was voor Van den Elsen een complete verrassing. “Juist omdat het voor mij zo onverwachts kwam, moest ik wel een paar keer slikken; ik werd er emotioneel van.”
Lange dag
Het was een lange dag voor Van den Elsen. Om zeven uur ‘s ochtends begon het gilde met een ontbijt bij de kapitein. Om half negen werd Van den Elsen thuis opgehaald door zijn mede-gildeleden met een vendelgroet. Een drukke dag met de huldiging, het afhalen van de deken, een diner en een receptie voor de jubilarissen volgde. Toen de receptie diep in de nacht afgelopen was, mocht het gilde nog bij Van den Elsen thuis ‘op de eieren komen’. “Dat is een traditie. We gaan na zo’n feest altijd bij de jubilaris thuis samen koffiedrinken en gebakken eieren eten.”
Gezellig
Van den Elsen is achteraf blij dat zijn vader hem gevraagd heeft. “Het gildeschap gaat vaak over van vader op zoon. Ook de jonge leden die er nu nog bijkomen, komen vaak uit een ‘Gruun familie’ waar de vader ook al lid is (geweest) van het Gilde. Het is toch een teken dat het gezellig is geweest, anders had ik het zo lang niet volgehouden.”
