GEMERT – Het is al zijn vierde wereldtitel, maar ook deze is voor vogelfanaat Servaas Verhofstad uit Gemert nog bijzonder. Het wordt volgens hem namelijk alsmaar moeilijker om wereldkampioen te worden: “Steeds meer mensen hebben tegenwoordig de kennis om vogels te kweken die tot de wereldtop behoren. Ook kunnen ze gemakkelijker het inzenden van een vogel bekostigen.” Verhofstad werd op 19 januari wereldkampioen met een ‘kanarie bruin onyx geel intensief’ in het Spaanse Almeria. Lees meer
Foto: Servaas Verhofstad met de kanarie waarmee hij zijn vierde wereldtitel behaalde.
Door Pieter Beekmans
Het lid van Vogelvereniging Gemerts Kleur zond in totaal acht vogels naar Spanje. Met een ‘kanarie agaat onyx geel intensief’ behaalde hij brons. Drie keer eerder wist hij ook al wereldkampioen te worden: in 1984 in het Duitse Pirmasens, in 1992 in Breda en in 1996 in Charleroi, België. Na zestien jaar weer een wereldtitel voor Verhofstad dus. Hij had het niet verwacht, maar wel gehoopt en wist ergens wel dat hij kans maakte. “Ik weet dat ik goede kanaries heb en aardig onderlegd ben op het gebied van vogels. Daarnaast ben ik zelf al dertig jaar keurmeester waarvan vijftien jaar op internationaal niveau. Ik weet dus waar op gelet wordt door de jury, al kent iedereen die richtlijnen. Overigens heb ik natuurlijk niet mijn eigen vogels gekeurd tijdens dit WK.”
Richtlijnen
Er zijn circa 170 categorieën waarvoor kanaries ingezonden kunnen worden. Per categorie bestaan er richtlijnen waarin staat beschreven hoe een vogel eruit moet zien. Zaken waarop gelet wordt zijn bijvoorbeeld de kleuren, de kleurtekening, het formaat en het postuur. Wereldkampioen word je door zo dicht mogelijk bij de eisen te komen die gesteld worden in een bepaalde categorie. “Door te kruisen probeer je een vogel te kweken die aan alle richtlijnen voldoet. De ideaalvogel bestaat echter niet”, aldus Verhofstad.
Per bus naar Spanje
In totaal dongen er tijdens de wereldkampioenschappen zo’n 26.500 vogels mee naar de titel. Vanuit Nederland werden er ongeveer 1200 vogels per touringcar naar Spanje vervoerd. Verhofstad moet zijn kanaries dus uit handen geven. Ze worden volgens hem echter goed verzorgd onderweg. “De bus is speciaal omgebouwd en ingericht als verzorgplaats met vogelkooitjes. Je kunt je voorstellen dat er onderweg snel iets vies wordt bij een vogel, maar de verzorgers maken dat wel schoon. Toch komt er nog wel een dosis geluk bij kijken.”
Eer
Erg lucratief is het behalen van de wereldtitel niet. Een geldprijs is er namelijk niet aan verbonden. Wel ontving de kanariekweker een medaille. “Het gaat vooral om de eer. Ik verdien jaarlijks wel wat geld aan de verkoop van kanaries. Maar erg veel is dat niet. Een handelaar betaalt zeven of acht euro per vogel, misschien tien als de kanarie erg goed is. Liefhebbers hebben er wel wat meer voor over. Daarvan ontvang ik soms 25 tot 35 euro voor een vogel. In totaal verkoop ik er enkele tientallen per jaar, maar zeker geen honderd.”
Kweken
Verhofstad kweekt uitsluitend kanaries. In een speciaal ingerichte kweekruimte op de eerste verdieping van zijn woonhuis houdt hij er zo’n 200. Buiten heeft hij er nog eens 150. Omdat hij er zoveel heeft, geeft hij zijn kanaries geen naam. “Dan zou ik een secretaresse nodig hebben”, lacht hij.
Om de perfecte kanarie te kweken verzorgt de liefhebber zijn vogels goed. “Ze krijgen speciaal zaad en gedurende de kweektijd doe ik daar extra dingen bij zoals ei met beschuitenmeel. De babyvogeltjes krijgen melk en als ze wat ouder zijn voeg ik speciale zaden toe die goed zijn voor jonge vogels.” Kanaries ruien zoals ook veel andere dieren dat doen. Als ze drie maanden oud zijn verwisselen ze hun hele verenpak. “Juist op die veren ben ik heel zuinig. Dat is het zondagse pak van de vogel. Twee tot drie keer per week gaan mijn kanaries daarom in bad. Dan zet ik een schaal met water in de kooi waar badzout en een middeltje dat goed is voor de veren aan toegevoegd is. De vogels badderen zelf, daar hoef ik ze niet bij te helpen. Ze vinden het heerlijk.” Om de kanaries klaar te maken voor de tentoonstelling worden ze getraind om in kleine kooitjes te zitten. “Ook besproei ik ze met een plantenspuit waarin een speciaal stofje zit dat ervoor zorgt dat de veren mooi strak zitten en gaan glanzen.”
Genen
De liefde voor het kweken van kanaries zit de Gemertenaar in de genen. “Ik heb altijd al het gevoel gehad dat het bij me hoorde. Ik ben een liefhebber van natuur in het algemeen en met vogels opgegroeid. Mijn vader hield ook kanaries, evenals mijn grootvader. Het zit echt in de familie. Ik wil ermee doorgaan zo lang als ik kan lopen.”
Vogelvereniging Gemerts Kleur biedt Verhofstad op zaterdag 4 februari van 17.00 tot 19.00 uur een receptie aan in café De Sport in Gemert. Vrienden, kennissen, vogelliefhebbers en besturen van andere vogelverenigingen zijn uitgenodigd.
